خبرگزاری حوزه | در چنین شرایطی، اهرمهایی که میتوانند در بلندمدت اثرگذار باشند، عملاً پیش از رسیدن به نقطه اوج خود خنثی میشوند.
تنگه هرمز؛ اهرمی که باید با دقت مدیریت شود
بسته ماندن تنگه هرمز، در صورت مدیریت حسابشده، میتواند یک ابزار فشار مهم علیه غرب و آمریکا باشد اما اگر این وضعیت حتی برای مدت کوتاهی تداوم نداشته باشد، طرف مقابل فرصت پیدا میکند که:
ذخایر راهبردی انرژی خود را تکمیل کند،
بازارهای جایگزین را فعال سازد،
مسیرهای تأمین و انتقال را متنوع کند،
و در نتیجه، حساسیت خود را نسبت به این اهرم کاهش دهد.
از این رو، اهرم فشار زمانی مؤثر است که هم در زمان مناسب اعمال شود و هم به صورت هدفمند و حسابشده ادامه یابد؛ وگرنه، پیش از آنکه به نتیجه برسد، اثر بازدارندگی خود را از دست خواهد داد.
گرهزدن مذاکرات آتشبس به پرونده هستهای
پیوند زدن مذاکرات آتشبس به مذاکرات هستهای نیز میتواند یک خطای سیاسی و دیپلماتیک باشد، این رویکرد ممکن است باعث شود:
یک پرونده مستقل، گروگان پروندهای دیگر شود؛
طرف مقابل از یک موضوع برای تحمیل امتیاز در موضوعی دیگر استفاده کند؛
و در نهایت، مذاکرات از مسیر اصلی خود خارج شود.
در چنین حالتی، اگر توافق در موضوع آتشبس به تصمیمهای طرف مقابل در موضوع هستهای وابسته شود، عملاً ابتکار عمل از دست ما خارج میشود و احتمال تحمیل شروط نابرابر افزایش مییابد.
پس خطای اصلی، نه صرفاً در اصل استفاده از ابزارهای فشار، بلکه در زمانبندی، نحوه بهکارگیری و گرهزدن نادرست پروندههای مستقل به یکدیگر است.
اگر تصمیمگیریها بدون نگاه راهبردی انجام شود، ممکن است ابزارهایی که میتوانستند در بلندمدت قدرت چانهزنی ایجاد کنند، به سرعت بیاثر شوند.
حجت الاسلام ابوذر شورابیان
نظر شما